پایگاهی برای شناخت مذاهب اسلامی با رویکردی تقریبی
سید نورالدین رونق نادری /بیقرارم بیقرارم بیقرار
جمعه 3 شهریور 1396 ساعت 09:03 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست مسافر786 | ( نظرات )

سید نورالدین رونق نادری /بیقرارم بیقرارم بیقرار

سید نورالدین رونق نادری فرزند سید نادرشاه کیانی  از اسماعیلیان معاصر افغانستان است .او مولف ۵۴ جلد کتاب ورهبرمذهبی درسال ۱۳۱۹ در دره سر سبز وزیبای  کیان ولسوالی دوشی ولایت بغلان به دنیا آمد.اشعار او شامل قصیده، غزل های عشقی عرفانی ، حماسی وانتقادی است. از او چهار مجموعه شعری به یادگار مانده است.

1-اولین مجموعۀ سروده های آقای رونق تحت نام ” غنچه ها ” درمطبعه دولتی درسال ۱۳۴۰ به زیور چاپ آراسته گردید.

2-خون دل” مجموعه دوم از اشعار سید نورالدین رونق نادری در حمل ۱۳۴۳ خورشیدی به چاب رسید.

3-سومین دیوان اشعار سید نورالدین رونق نادری به نام “ارمغان زندان” که بیان و تمثیلی از اوضاع سیاسی ناگوار و فقر و بیچاره گی مردم و عصر استبداد است

4-چهارمین مجموعۀ شعری آقای رونق دیوان تحفۀ شاعر میباشد ، این دیوان نیز شامل قصیده ، مناجات ، غزل ومخمس است.

و این نمونۀ کلام وی :

باز کن یارب  برویم   بابت  عشق        در دلم آتش فشان از تاب عشق

باده   ام   بخشا   ز   صهبای   دگر    تا     گذارم     پا     بدنیای    دیگر

تا  شوم  دیوانه  و  مجنون  عشق        سر نهم در وادی و  هامون  عشق

در   دلم    انداز    از    عشقت   اثر سازم از  شوریده  ها  شوریده  تر

یا     الهی      چارۀ      کارم     نما         عقدۀ   از   کار    دشــــوارم   گشا

تا گشایم همچو سوسـن صد زبان در صفاتت ای کریـــــــم مهربان


بر در پاک تو آوردم پـــــــــناه      «روسیاهم روسیاهم روســـــیاه»

داد خواهم خالقــا دادم بـــــــده     عزم سنگین تـــر ز فــرهادم بده

گر بعشقت خویش فانـی گفته ام  در حقیقت جاویدانی گفتــــــه ام

واله و سر گشته ام در کوی عشق آید از هر نکته ای من بوی عشق

در دلم لاهوت افگـــــنده شـــرار

(بیـــــــــــقرارم بیقرارم بیقرار)

***

ایدل بی عشق و بی سوز و گـداز خویش را هم مشرب پروانه ســاز

گر بآتش نور او بینی عیـــــــان       زندۀ جاوید گرد و جانفشــــــــان

افگنی در بین آتش خویـــش را  نوش بشماری بعشقش نیــش را

بال و پر در آتش عشقش بســوز  آتش خود گرد و خود را بر فــروز

زندۀ جاوید باشند عـــــــاشقــان      بیند انوارش بهر چیزی عیـــــان

جان بده در راه آنکو جــــان دهد       آتش عشقش ز هر دلهــــا جهــد

« رونقا» دلــــــدادۀ الله بـــــاش      از رموزبیـــخودی آگــــــاه باش

دل بود کاشانه ای حــــــی ودود        باید از آلوگی پاکش نمـــــــــود

عشق در دل میکند هر گه گـــذار         میشود بیرون ز دستم اخـــــتیار

من که در دل مینمایم جستـــجو جـــلـوۀ دلــــــــــدار دارم آرزو

در دلــــــم لاهــوت افگنده شرار

(بـــــــــــیقرارم بیقرارم بیقرار)

***

می برم سر را بجیـــــب خود فرو        تا نیوشم نالـــــــه های های وهو

مست از این شور و غوغای خودم  گوهرم اما بدریا خـــــــــــــودم

دل ز جذب عشق می آیــد بکف    گوهر معنی بر آید از صـــــــدف

از شرر سوزنده تر آه مـــن است         مأمن حق قلب آگاه مــــن است

گر سرم را می برد دشمـــن بتیغ         کی کنم جان را ز راه حـــق دریغ

ایخوشا منصور و پــــــــای دار او     فاش گفتـــم هـــر زمان اسرار او

هر که در آن رتبه ای اعلــی رسد        نام او جاوید مانـــد تـــــا ابـــــد

ازمی وحدت هـــر آنکومست شد   نیستی بگزید کـــــاخر هست شد

محرم اســــــــــــــرار دارم آرزو    دیدۀ بیـــــــــــــــدار دارم آرزو

نعره زن در دشـــت و بازار خودم        بلبم اما به گلـــــــــــــزار خودم

در دلم لاهوت افگــــــــنده شرار

بـــــــــــیقرارم بیقرارم بیقرار)

***

گر بـــــــدانی عالــــــم رازیم ما   پای تا سر رمز و اعجــــــــازیم ما

واشگافی گر درون سیــــــــنه ام       بنگری تا چیست در گنجیــــنه ام

نیستم گر بیش از خاکســــــتری         در میان سینه دارم اخــــــــگری

اخگری کو تا ابد باقـــــی بـــــود    هر زمان از آه دل روشــــن شود

عشق ایزد هر کجا تابنــــــده شد       شخصی فانی تا ابد پاینــــده شد

در دلم از غیب می آیــد سروش  ورنه خود در گوشه ای هستم خموش

بادۀ وحدت خور و مستانه شـــــو        مست نی زین باده و پیمانه شـــو

در پیش پویان نبـــــاشی زینهار        آن می کو در ســـــرت آرد خمار

میکند دریای دل آنـسان خروش   دُر حرفم میزند در سیــــنه جوش

در دلم لاهوت افگنـــــــــده شرار

(بــــــــــــیقرارم بیقرارم بیقرار)

***

میکشم در دیده چون کحـل لبصر  خاک پای مردم صاحبــــــــــنظر

تا مس قلبم نمایــــد کیـــــــمیا     یک نگاه آنچــــنان مــــــرد خدا

آنکه باشد عاشــــق صاحب ضمیر از ضمیرش ســـــر کشد بدر منیر

عارفان با ذات حـــــق واصل بود        جای حق در قلب صــاحب دل بود

خویش را ســـوزند   در نار خودی        فاشتر گویـــند اســــرار خـــودی

کـــــن عطا یارب چنان توفیق را        تا بیابم جـــادۀ تحـــقیــــــق را

دور ســــــازم پـــردۀ پــنـدار را    در نظر بـــیـــنــم رخ دلــــدار را

کــرده ای آیـنه سان حیران مرا         آتشی افگنـــده ای در جـان مرا

لحظه ای در قلب مـن آرام نیست خاطرم شاد از غم ایــــــام نیست

سوختم در آتش دل،ســوخــتم    دل پر از اسرار، لب را دوخـــــتم

در دلـــــم لاهــوت افگنده شرار

(بـــــــــــیقرارم بیقرارم بیقرار)

***

باش از هــــر عیش دنیا بی نیاز        عشق حق را جـوی نه عشق مجاز

خویش را عشاق نـامی بی سبب    عشق خوبان عشق گـوئی ای عجب

در دلت گر عشق انــــــدازد شرار       لرزه آید در تنت سیـــــماب وار

ناله ای سوزان بــر آور از جــــگر     تا به قلب سنــــــــگ اندازد شرر

خویش را چون دیگران منما قیاس حق ترا بخشیده چشم حق شناس

عاشقـــــان را خالق مسکین نواز        داده از مخلوق دیگر امــــــــتیاز

آنچنان طبع گهر بـــــــــار سلیم      میچکد از منطقش دُر    یـــــــتیم

از نشاط و نوش هستی رسته است  نه به این دنیای دون دل بسته است

نیست دردم را دوای از طبیـــــب        آن بود کو وصل بنماید نصیـــب

گر نیم دلداه گفتارم ز چیـــــست       اینچنین سوزنده اشعارم ز   چیست

در دلم لاهــــــــوت افگنده شرار

(بـــــــــیقرارم بیقرارم بیقرارم)

***

دل مــده بر هیچ چیزی در جهان زانکه باشد جمله چــون آب روان

دل بچیزی ده که جـــاویدان بود         مالک گردون و جسـم و جان بود

تا بکی بر خواهش نفــــس لعین مینمائی کار ای مــــــــرد گزین

تا بکی محو پریرویـــــــان شوی        تا بکی از هجر شان نـــالان شوی

از کدورت خانۀ دل پــــــاک کن         سینه را چون گل ز عشقش چاک کن

بسته ای عیش جهان هـر گز مشو  هیچگاه بر خواهش نفــــست مرو

هر کرا در دل تجلای حــــق است چرخ از انوار او با رونـــــــق است

گر چه دل سنگ است مانـند حجر  سنگ دارد نیز در باطن شــــــرار

ناله ای جانسوز مار را گـــــوشدار     میجهد از قلب پرسوزم شــــــرار

سر زدم آنسان بصحرای جنـــون  میچکد از دیده جای اشــک خون

در دلم لاهـــــــوت افگنده شرار

بــــــــــیقرارم بیقرارم بیقرار)

منبع:کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو



مرتبط با: اشعار, مناجات ,

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
manicure جمعه 18 فروردین 1396 12:58 ب.ظ
Nice post. I learn something new and challenging on blogs I stumbleupon everyday.
It will always be interesting to read content from
other authors and practice a little something from other websites.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
نویسندگان
برچسب ها
ابن تیمیه ناصبی , ارتباط القاعده با آمریکا , اسماعیلیه در خاورمیانه , معاد از دیدگاه اسماعیلیه , بهشت حضرت آدم , رهبر دروزیان در زمان حاضر , مذهب دروزیان , آیت الله جوادی آملی-زیارت عاشورا , علت تفاوت نماز خواند شیعیان با اهل سنت , انگشتر بخشی حضرت علی علیه السلام , دشنام به ساحت مراجع توسط یاسر الحبیب , معاد جسمانی , خواجه های هند , امامت از دیدگاه حمید الدین کرمانی , ارتباط آقاخان اول با انگلیسی ها , مهدویت از دیدگاه اسماعیلیه , شیعه وانشعابات آن , دکتر عصام العماد شیعه مستبصر , احتجاجات امیر المومنین بر حقانیت خودش , بشهت وجهنم از دیدگاه ناصر خسرو , مروری بر زندگی حسن صباح , علامه بدرالدین رهبر معنوی زیدیه , جن از دیدگاه داعی ابن ولید , ایمن الظواهری رهبر گروه القاعده , خوجه های اثنی عشری , حدیث منزلت , تاویل از دیدگاه ناصر خسرو , علت فراموشی واقعه غدیر , انحرافات بیت شیرازی , رحیم پور/شیعه واقعی درد دین دارد , اسماعیلیه خالصه , داعش , ابو یعقوب سجستانی , خواجه نصیر الدین طوسی کیست؟ , توحید از دیدگاه اسماعیلیه , مبارزه امام علی در خیبر , امامت از دیدگاه اسماعیلیه , عبدالله میمون , فضایل امیر المومنین علی علیه السلام , عزاداری+اسماعیلیه , زکاه فطره از دیدگاه اسماعیلیان , یاسر الحبیب (عمامه های انگلیسی) , زندگی نامه خواجه نصیر الدین طوسی , اسماعیلیان قهستان , اسماعیلیان هند , آیا امام اسماعیلیان دارای ویژگی امامت است؟ , قیامت از دیدگاه نزاریان , حج در اعتقادات اسماعیلیه , مفتی مصری:قم شهر علم وعلماست , جهاد در فریضه غائبه ,
لینک دوستان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت